Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010

Στ' άρματα, στ' άρματα

Νομίζω αγαπητοί φίλοι ότι οι μάσκες έχουν πλέον πέσει.

Η στάση της Γερμανίας (και της φιλενάδας Ολλανδίας στην οποία δε δίνουμε μεγάλη προσοχή είναι η αλήθεια) είναι απόλυτα ξεκάθαρη...
Εξαθλιώνουμε την Ελλάδα (και φυσικά όποιον άλλο βρούμε ευκαιρία) με τα μέτρα που απαιτούμε να ληφθούν και μετά αφού θα έχουμε καταφέρει καίριο πλήγμα στην ελληνική κοινωνία και την εργατική τάξη, μπουκάρουμε με το κεφάλαιο που διαθέτουμε (και εμείς ως κράτος, αλλά και οι επιχειρήσεις μας) και αγοράζουμε τα πάντα. ΟΤΕ, τράπεζες, Super Market, ΔΕΚΟ κι ό,τι άλλο βρεθεί στο δρόμο μας.
Το Ράιχ με αυτόν τον τρόπο κερδίζει ένα μέρος του πολέμου και εδραιώνεται για τα καλά στα Βαλκάνια.
Το διαγραφόμενο ζοφερό μέλλον για την πατρίδα μας (αν δεν κουνήσουμε τα χέρια μας) το έχω περιγράψει στην "τριλογία" μου που αφορούσε στην επίσκεψή μου στη Δομινικανή Δημoκρατία.
Μήπως τελικά πρέπει, εν είδει Εθνικής Αντίστασης, η απειλή του ΓΑΠ για προσφυγή στο ΔΝΤ να μετουσιωθεί σε πράξη;
Ρωτάω εγώ ο αγράμματος και αφελής: Πόσο μεγαλύτερο θα είναι το κακό που θα πάθουμε από την προσφυγή μας στο ΔΝΤ σε σχέση με το αν αφήσουμε τους Γερμανούς (και τους λοιπούς βρυκόλακες) να συνεχίσουν να παίζουν το αισχρό παιχνίδι τους σε βάρος μας;
Μήπως θα πρέπει να αντιμετωπίσουν και αυτοί τις συνέπειες των πράξεών τους;

Δεν υπάρχουν σχόλια: