Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

Je ne suis pas Charlie!

Οι αιώνες της αποικιοκρατίας, η επιβολή μέσω της ισχύος των όπλων, η απομύζηση κάθε φυσικού πόρου, η στυγνή εκμετάλλευση, οι πυρηνικές δοκιμές σε ξένες πατρίδες, η στήριξη εγκληματικών κυβερνήσεων και φυσικά η καταπίεση των λαών του τρίτου κόσμου από τις γνωστές και μη εξαιρεταίες αποικιοκρατικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων φιγουράρει και η Γαλλία, εκδικούνται.
Στα μάτια μου η τουρκοκρατία φαντάζει σαν παράδεισος μπροστά σε αυτό που ζει η Αφρική κάτω από την μπότα της δύσης.
Δεν εκπλήσσομαι καθόλου λοιπόν. Μάλιστα θεωρώ την εκδικητική μανία της οποίας γινόμαστε μάρτυρες, εξαιρετικά ήπια!
Υπάρχει τεράστια συσσωρευμένη οργή. Τα γεγονότα του Παρισιού του 2005 μας το επιβεβαιώνουν. Ας μην ξεχνιόμαστε.
Μάλιστα πολλοί αρνούνται να συνδέσουν την άνοδο του ισλαμοφασισμού με τις συνθήκες που περιέγραψα παραπάνω. Εγώ θα διαφωνήσω. Στα μάτια μου ο συσχετισμός είναι ΑΜΕΣΟΣ.
Η δύση όμως κάνει ένα βασικό λάθος. Θεωρεί ότι η λύση στο πρόβλημα δε μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά ο πόλεμος. Δε μπορεί να αντιληφθεί ότι η ίδια είναι η γενεσιουργός αιτία του προβλήματος, το οποίο βέβαια δε λύνεται με βόμβες, αλλά με επίθεση αγάπης και φιλίας. Με την αποποίηση των προνομοίων που με αισχρό τρόπο έχει κλέψει από όλον τον υπόλοιπο κόσμο και τη δίκαιη μοιρασιά τους μεταξύ όλων.
Δυστυχώς όμως όπως έχω γράψει και παλαιότερα, ο δυτικός (τάχα μου χριστιανικός) πολιτισμός αδιαφορεί για τον πλησίον και κλείνει πόρτες και παράθυρα προκειμένου να διαφυλάξει τα κεκτημένα και να μην τα μοιραστεί με το διπλανό του που υποφέρει. Μάλιστα όχι μόνον αδιαφορεί αλλά ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΙΖΕΙ στην καταστροφή του συνανθρώπου του  (βλέπε ακάλυπτα CDS) με μοναδικό σκοπό την αποθέωση του αποκομιζόμενου κέρδους, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι δεν υπάρχει πουθενά νόμος που να απαγορεύει την εκμετάλλευση του μαλάκα. Πέραν του φόβου να μην συμπιεστεί προς τα κάτω το δικό του βιοτικό του επίπεδο λόγω της μοιρασιάς με τον συνάνθρωπο που υποφέρει, φροντίζει ώστε να μην ανεβεί το βιοτικό επίπεδο του τελευταίου, προκειμένου να μην χάσει την ευκαιρία να τον εκμεταλλεύεται.
Στο μυαλό μου έρχεται το ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ του Οδυσσέα Ελύτη από το Άξιον Εστί...

"Λείψανα παλιών άστρων και γωνιές αραχνιασμένες τ’ ουρανού σαρώνοντας η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου. Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα πληρώνοντας η Χτίσις, θα φρίξει. Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου. Που πρώτα θα κρατήσει τις αχτίδες του, σημάδι ότι καιρός να λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση".

Τέλος πρέπει να τονίσουμε ότι υπάρχει η σάτυρα και φυσικά η εκτροπή της.
Όλα έχουν ένα μέτρο.
Ακόμα και η σάτυρα.
Ο Charlie το είχε παραξηλώσει τόσο κατά των Μωαμεθανών, όσο και κατά των Χριστιανών.

Απλά οι πρώτοι δεν επιδεικνύουν την ανεκτικότητα που πρεσβεύει η θρησκεία των δεύτερων, ή η αδιαφορία των χλιαρών, καλοζωισμένων, μαλθακών (ανιστόρητων - άθεων - απολίτικων κλπ με άλφα στερητικό) πουρκουάδων που πέφτουν πλέον από τα σύννεφα.

Και ξέρεις και κάτι άλλο φίλε αναγνώστη;

Γιατί πρέπει να πάρω το μέρος του Charlie οπωσδήποτε;

Δεν ανέχομαι να με μπουκώνουν τα ΜΜΕ με fake συναίσθημα γαρνιρισμένο με παπαροϊδεολογικούς μανδύες της ελευθερίας του λόγου δήθεν. ΟΚ, φίλος του Ισλάμ δε δηλώνω (αλλά ούτε κι εχθρός - γνωρίζω αρκετούς Μωαμεθανούς που είναι πάντως μία χαρά παιδιά) και φυσικά καταδικάζω αυτό που έγινε, αλλά στην τελική who the fuck is Charlie; Καμία αυθεντία;

Τρίχες κατσαρές! Μία αγέλη διεστραμμένων σκιτσογράφων χωρίς ιερό και όσιο είναι που στο βωμό του ντόρου και της πρόκλησης προς όφελος της πώλησης, ισοπεδώνουν κυριολεκτικά ό,τι βρούν μπροστά τους.

Αναρωτιέμαι στο φινάλε: τι εστί ελευθερία του λόγου; Το περίιφημο μέτρο που μας δίδαξαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας (παν μέτρον άριστον) εξέλειψε;
Να δεις όμως ότι στη συνέχεια τα μέτρα που θα ληφθούν πανηγυρικά από την Ε.Ε. θα παραβιάζουν πλήθος από ανθρώπινα δικαιώματα και δε θα το κάνει θέμα κανένα ΜΜΕ (ο Charlie πολύ περισσότερο), μην τυχόν και μας ξυπνήσουν από τον ύπνο και το μούδιασμά μας. Η ειρωνεία είναι ότι χωρίς να έχουμε επί της ουσίας εμπλακεί ή να έχουμε ευθύνη, τα μέτρα αυτά θα αγγίξουν και τις δικές μας ζωές...
Je ne suis pas Charlie! Pas du tout!

Υ.Γ.
Αν κάποιοι κάποιοι νεκροί σήμερα είχαν αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, θα έπρεπε να έχουν επιλέξει για το λαό μας μία πορεία αξιοπρεπούς φτώχειας, παρά κολλεγιές (Ε.Ε.) με τους εμπόρους και τους δολοφόνους των εθνών. Σκεφτείτε το.